.

Hose armando de la marina:

Δεν φταίω. Εγώ εσένα αγαπάω, είσαι το φώς της ζωής μου.
Houanita de la gracias:

Και γιατί Hose armando de la marina πήγες με την φίλη μού Clarita de la martines ;
Clarita de la martines:

Ψέματα. Όλα ψέματα!
Hose armando de la marina:

Μου την έπεσε και δεν μπόρεσα να αντισταθώ.

Εσένα σκεφτόμουν όσο ήμουν μαζί της.
Houanita de la gracias:

Με πλήγωσες όσο δεν με πλήγωσε ποτέ ο eriko de la handros

ο πρώην μου που τον παράτησα στα σκαλιά της εκκλησίας για σένα

και τον ψεύτικο έρωτα σου.
Clarita de la martines:

Ψέματα. Τα λέει αυτά για να με εκδικηθεί επειδή δεν του κάθισα.

Τέτοιου είδους διαλόγους συχνά βλέπουμε σε βραζιλιάνικες παρακμιακές σαπουνόπερες που θεωρούμε ότι μόνο κάτι νοικοκυρές παρακολουθούν. Άντε και σε κανένα επεισόδιο του Κοκκινόπουλου που γράφει όταν περνάει φάσεις ρομαντισμού. Πόσο αποστομωτικό όμως είναι όταν αυτά τα πράγματα συμβαίνουν μέσα στο ‘’ίδιο σου το σπίτι;’’ Και πόσο πολιτισμένα υποτίθεται ότι πρέπει να αντιδράσεις τότε;

Ας πούμε ότι έχουμε τον Α που έχει δεσμό με την Β. Ξαφνικά η Β μαθαίνει ένα πρωί ότι με την φίλη της Γ μοιράζεται όχι μόνο χαρούμενες και λυπημένες στιγμές, ως καλές φίλες, αλλά και τον ίδιο γκόμενο! Μπορεί κύριε αναγνώστη στα δικά σου αυτάκια να ακούγεται πολύ extreme και cool φάση, στην αναγνώστρια όμως ακούγεται σαν προσκλητήριο κηδείας μιας φιλίας και μιας σχέσης ταυτόχρονα. Γιατί όσο φιλελεύθερες και να το παίζουμε, κατά βάθος είμαστε πουριτανές και αναζητούμε τον ιππότη. Και όταν ο ιππότης μας αποδεικνύεται ο γκόμενος της διπλανής πόρτας που δεν αφήνει καμιά γυναίκα ανικανοποίητη όλος ο πουριτανισμός και η κτητικότατα βγαίνει στη επιφάνεια και μάλιστα βίαια. Το χειρότερο όμως κομμάτι της αντίδρασης της γυναίκας σε τέτοιες περιπτώσεις είναι η γνωστή φράση <<εγώ φταίω>> ή << τι έκανα λάθος;>>. Η γυναίκα αναλαμβάνει όλη την ευθύνη και ασχολείται συνεχώς με τον άντρα, γιατί αντιμετωπίζει την διαφορετικότητα του, ως δική της ανικανότητα. Δεχτείτε το επιτέλους, δεν είμαστε εμείς τρελές, απλά ανήκουμε σε διαφορετικούς πλανήτες και δεν πρόκειται να συναντηθούμε όσο ερωτευμένοι, φίλοι, ομοιοπαθείς η οτιδήποτε άλλο και αν είμαστε.
Στην βραζιλιάνικη αυτή σαπουνόπερα τίθεται και το θέμα κατά πόσο είναι δυνατόν να υπάρξει φιλία μεταξύ γυναικών. Πολλές φορές όλοι θα έχουμε ακούσει απόψεις να ακυρώνουν οποιαδήποτε πιθανότητα να καρποφορήσει μια φιλία θηλυκού περιεχομένου. Παρόλα αυτά θεωρώ ότι το θέμα αυτό είναι καθαρά υποκειμενικό με την λογική ότι σε όλους τους κανόνες υπάρχουν και εξαιρέσεις. Όντας ‘’φίλη’’ και με γυναίκες και με άντρες οφείλω να παραδεχτώ ότι στο σημείο αυτό τρώμε κίτρινη κάρτα. Η γυναίκα είναι από τη φύση της ανταγωνιστική και ζηλιάρα. Όταν οι φίλες της που έχουν τα διπλάσια ‘’ψυχικά χαρίσματα’’ και είναι ευνοημένες από τον θεό με 1,5 μέτρο πόδι χαίρονται, αυτή αρχίζει και σκέφτεται χίλιους και έναν τρόπους για να μειώσει την χαρά της. Και πολλές φορές στο σενάριο αυτό περιλαμβάνεται ακόμα και να κλέψει το έπαθλο, τον Hose armando de la marina . Ο οποίος φυσικά είναι τόσο άνετος που μπορεί να ισχυριστεί ότι το έκανε χωρίς την θέληση του γιατί επιδίωκε να πλησιάσει της φίλες της. (Όταν λέμε ότι θέλουμε να σας συμπαθήσουν οι κλώσες –όπως τις αποκαλείται- φίλες μας δεν εννοούμε να παίξετε και τον γιατρό μαζί τους.)
Εγώ ένα έχω να δηλώσω για τα ερωτικά τρίγωνα που σχηματίζονται εν αγνοία της μία γωνίας, ψυχραιμία! Αν πιάσετε τον φίλος σας να σας απατά με την καλύτερη σας φίλη, υιοθετήστε την δική του στάση ζωής. Όσο κλισέ και να ακούγεται υπάρχουν και αλλού μηλιές που κάνουν μήλα, πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια και έπεται συνέχεια. Απλά να έχετε στο μυαλό σας ότι είναι όλα φρούτα και όπως τα φρούτα έχουν έναν κοινό στόχο, να ωριμάσουν και να πέσουν από το δέντρο, έτσι και οι άνδρες. Υπομονή, καλή διάθεση και στην τελική άμα νιώθετε λίγους πονοκεφάλους τελευταία και η χτένα σας σκαλώνει σε κάποια σημεία, μην αλλάξετε χτένα, αλλάξτε φίλες και εσώρουχα.

Τούβλη

Επηρεασμένη από τα δρώμενα και σημαντικά(βεβαίως βεβαίως) γεγονότα της χώρας μας θέλω να εκφράσω ένα παράπονο που νιώθω να καίει τα στήθια μου. Και όχι δεν θα μιλήσω για τις άδικες κατηγορίες εναντίον της κα. Μαριάννας Τούβλη. Σχετικά με την οποία απορώ ακόμα με όλους εκείνους τους τύπους μι μου άπτου που κατέκριναν το έργο της (και το ταλέντο της βεβαίως βεβαίως) σε πολλά κανάλια και στα πηγαδάκια στο γραφείο ενώ είχαν ζητήσει ήδη μια βδομάδα πριν από τον περιπτερά της γειτονιάς τους να τους κρατήσει ένα βιντεάκι. Και φυσικά το είδαν όταν η γυναίκα ήταν για ψώνια και η γκόμενα θα έβγαινε με τις φίλες. Άντρες σου λέει μετά, το ισχυρό φύλλο, παραδέχονται και διεκδικούν ότι γουστάρουν , απλά κάποιες φορές άθελα τους κρύβουν την τσόντα κάτω από τα άπλυτα η στο σπιτάκι του σκύλου.
Και όχι κυρίες μου, για να μην ανησυχείτε δεν έχω βγει και πολύ εκτός θέματος γιατί πείτε μου εσείς, με τι άλλο να ασχοληθεί μια γυναίκα εκτός από το παινεμένο αντίθετο φύλλο; Θα πραγματευτώ σήμερα την φύση του άντρα και πιο συγκεκριμένα του άντρα που χρησιμοποιεί το internet και όχι το όργανο του για χτυπήσει γκομενάκι. Ως ένα σημείο ταιριάζει με τον Τουβληφανατικό (της γνωστής πάθησης τσοντολατρεία και προσευχές στο θεό αυνάν) γιατί και οι δύο τύποι κρύβονται είτε πίσω από καθώς πρέπει σακάκια είτε πίσω από έναν υπολογιστή. Η τεχνολογία εξελίσσετε, η γενιές αλλάζουν και μπλα μπλα μπλα. Το συμπέρασμα είναι ένα, σήμερα ο νέος προτιμά πολύ περισσότερο να κάτσει στον υπολογιστή και να φλερτάρει παρά πίσω από την μπάρα σε κάποιο in στέκι. Και το βρίσκω φυσιολογικό να ομολογήσω γιατί με τον τρόπο που διαμορφώνονται οι σχέσεις σήμερα είναι προτιμότερο να έχεις την ασφάλεια της οθόνης… δεν ξέρεις τι σκύλες και τι gay κυκλοφορούν εκεί έξω. Και φυσικά είναι γνωστό ότι ο άντρας ο βαρβάτος που φτύνει και πνίγονται δύο-τρείς, αν του την πέσει ομοφυλόφιλος τρελαίνεται και τον σπάει στο ξύλο. Γιατί να μπαίνουμε σε τέτοιες περιπέτειες όταν είναι τόσο απλό να πατήσεις ένα χ σε ότι δεν αρμόζει στην αντρίλα ή την γοητεία σου;
Επιπλέον το Internet σου προσφέρει απλόχερα την ευκαιρία να παρουσιάσεις όλα όσα δεν είσαι. Δεν έχετε ακούσει όλες την φράση : ψηλός, αδύνατος, με κοιλιακό κόντρα πλακέ και ξανθιά χαίτη; Είμαι σίγουρη ότι οι μισές τουλάχιστον γνέψατε καταφατικά. Δεν απορρίπτω το γεγονός ότι υπάρχουν και φαντασμένες γυναίκες αλλά εσείς παίρνετε τα εύσημα. Κλείνοντας να σχολιάσω το φαινόμενο που στις ελεύθερες ώρες του τον αποκαλούν και άντρα και μπαίνει σε κάθε παρακμιακό chat και προσπαθεί να ικανοποιήσει τις φαντασιώσεις του. ‘’ Ενδιαφέρεσαι για κοπρολαγνία; Θέλεις να γίνω ο δούλος σου; Χρησιμοποιείς strup on για άντρα;’’ και άλλα τέτοια όμορφα με πλούσιο μορφωτικό περιεχόμενο. Προτάσεις σαν και αυτές περιορίζονται στο αρσενικό και μόνο φύλλο. Η κορόνα σας ανήκει. Σας την χαρίζουμε τυλιγμένη σε χρυσό κουτάκι και σε καλή μεριά. Τουλάχιστον η Τούβλη που τόσο κατακρίνετε τα έκανε, τα παραδέχτηκε σαν αντράκι και πληρώθηκε κιόλας, ενώ εσείς μένετε με το πουλί στο χέρι.

Για κάτι ‘’φίλους’’ που το παίζουν κυριλέ και γαμιάδες. Σε όλα τα θέματα φίλοι μου καλύτερα να διατηρείτε μια αιδήμων σιγή παρά μια ηλίθια βοή για να είστε αρεστοί. φιλιά

.

Σε μια ιδανική ζωή είμαστε ευτυχισμένοι και με τα λίγα, αρκούμαστε σε ότι μας προσφέρει ο ‘’από πάνω’’ και μαθαίνουμε να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας. < αυτά πρόσφερα, αυτά αξίζω και αυτά λαμβάνω και το κυριότερο; είμαι καλά> Σε μια πραγματική ζωή οι κανόνες αλλάζουν < αυτά πρόσφερα, περισσότερα θέλω και αν δεν τα λάβω δεν θα είμαι καλά και το πιθανό; να τα κλέψω από κάποιους που τα έχουν>
Διάβασα μια μικρή φράση στο δρόμο και αναρωτιέμαι πόσοι άνθρωποι νιώθουν αυτό το συγκεκριμένο συναίσθημα κάθε πρωί .

‘’Το μόνο παράπονο μου από την ζωή είναι που δεν γεννήθηκα κάποιος άλλος.’’ Πώς είναι άραγε να θέλεις να ξεριζώσεις τον εαυτό σου; Να είστε ουσιαστικά εχθροί; Και τελικά είναι εύκολο να συμφιλιωθείς με όλα όσα είσαι και να αγαπήσεις όσα δεν είσαι;
Η μαμά μου όταν ήμουν μικρή και μου μάθαινε την άλφα-βήτα μου έλεγε, ποτέ μην παραμελήσεις το ωμέγα επειδή είναι τελευταίο γιατί χωρίς αυτό δεν θα μπορούσες να πεις την λέξη παίζω και αγαπάς τόσο το παιχνίδι. Κάθε γράμμα στην άλφα βήτα είναι εξίσου σημαντικό, όπως και κάθε άνθρωπος σε μια κοινωνία. Ο καθένας έχει να προσφέρει ξεχωριστά πράγματα και όσο και αν ακούγεται ουτοπικό υπάρχει. Όσο και να στην έχει στημένη η ζωή, όσο και αν νιώθεις ότι αδικείσαι, αν στηρίζεις τον εαυτό θα καταφέρεις να πετύχεις τα πάντα.
Η πιο αληθινή αγκαλιά που δέχτηκα ποτέ ήταν δική μου. Ήμουν στεναχωρημένη και είχα τυλιχτεί ένα κουβάρι και με αγκάλιασα. Ποτέ ως τότε δεν είχα γνωρίσει αυτή την πλευρά μου. Μου ψιθύρισα ‘’είσαι δυνατή’’ και πήρα δύναμη. Κατάλαβα τότε πως η ασπίδα προς όλα όσα είμαι τρωτή είμαι η ίδια. Χωρίς να έχω ανάγκη κανέναν.

Αυτό που πάντα έλεγα είναι πως αν δεν προσπαθήσεις για σένα, κανείς δεν θα το κάνει. Όλα είναι τόσο μεγάλα και καταφέρνεις να τα φτάσεις όχι βλέποντας αυτά πιο κοντά, αλλά εσένα πιο ψηλό. Στο σημείο αυτό του υποσυνειδήτου συνδυάζεται με πανέμορφο

και ακίνδυνο τρόπο το ιδανικό με την πραγματικότητα.

I got soul, but I'm not a soldier...

I got soul, but I'm not a soldier...

I got soul, but I'm not a soldier..

.

.

ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΣΑΜΠΑ

1883-1957

ΒΡΑΔΥ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ

Βγαίνει το φεγγάρι.

Στη λεωφόρο είναι ακόμα μέρα,

ένα βράδυ που πέφτει γοργά.

Αδιάφορη νεολαία αγκαλιάζεται σφιχτά·

εκτρέπεται σε ευτελείς στόχους.

Κι είναι η σκέψη

του θανάτου που, στο τέλος, σε βοηθάει να ζήσεις.

μετάφραση: Κάρολος Τσίζεκ

.

O έρωτας είναι ένα πάρτυ.

Η μια μάχη.

Ανάλογα πως το αντιμετοπίζει ο καθένας.

Έχουμε την ευκαιρία επιλογής.

Παλιά έτυχε 2 καλοί φίλοι να χωρίσουν την ίδια εποχή.

Ο ένας έψαχνε παραλίες και απόμερα μέρη για να γλύψει τις

πληγές του και ο άλλος έψαχνε ποτά και αγκαλιές γυναικών.

Ναι ξέρω και οι δύο είχαν ως στόχο να λυτρωθούν απο τη σκέψη

που έτρωγε τα σωθηκά τους.

Αλλά o ένας κατάφερε να το ξεπεράσει

πιο ανώδυνα και αποτελεσματικά.

Γιατί ειλικρινά αν κλεινόμαστε στο καβούκι του ευατού μας

θα υπήρχε περίπτωση να καταφέρουμε οτιδήποτε στη ζωή μας;